19 lutego na rynku pojawi się najnowsza płyta Akrobatika, Absolute Value. Lista gości jak i producentów biorących udział przy tworzeniu tego albumu jest niesamowita. Znajdziecie na niej wiele legend hip hopu. Są to między innymi Talib Kweli, Little Brother, J-Dilla, 9th Wonder, Chuck D, B-Real z Cypress Hill, Mr. Lif, Illmind, Da Beatminerz, Bumpy Knuckles.
The Shape Of Broad Minds to kolaboracja , w której przoduje pięciu muzyków. W skład grupy wchodzą m.in. Dr Who Dat?, Panama Black, Rocque Wun, Jneiro Jarel i jAWWAAD.. W zeszłym roku wydali cudowną płytę Craft of the Lost Art, która jest jednym z moich faworytów, w kategorii debiutów 2007. Płyta prezentuje ciekawy, alternatywny hip hop.Na 23 utworach znajdziecie sporo elektroniki, skomplikowanych brzmień, futurystycznych i ciekawych podkładów.
Prawie 4 lata po wydaniu albumu pojawia się kolejny klip Madvillain. Tym razem do utwóru Accordion, którego produkcją zajął się Daedelus. Teledysk ma promować drugą płytę DVD wytwórni Stones Throw - In Living the True Gods Stones Throw 102 DVD. Klip jest raczej nieciekawy i nie przedstawia nic interesującego, ale muzyka nadrabia w pełni.
Muzykę The Last Emperor'a poznałam kiedyś dzięki amerykańskiemu radiu internetowemu, które serwowało głównie undergroundowe brzmienia. Nie pamiętam dokładnie, który utwór wtedy leciał. Być może było to ‘pełne uczucia’ ‘Do You Care?’. Teraz już sobie nie przypomnę, ale musiał być na tyle dobry, że zmotywował mnie do zapoznania się z całym albumem. Palace Of The Pretender, bo o nim mowa, poznawałam na nowo już chyba dwa razy – za każdym razem odnajdując w tym krążku coś nowego - a ostatnio nastąpił i trzeci, a to głownie za sprawą zakupienia go za bezcen na Allegro.
Cryptic One członek Atoms Family pod koniec maja 2004 roku wydał swoją pierwszą, solową płytę. Na krążku przodują produkcje Cryptic'a, ale parę utworów stworzył Jestoneart, Blockead i Blueprint. Gościnnie pojawiają się Aesop Rock, Windnbreeze i Alaska z Hangar 18. Muzycznie płyta prezentuje dziwną mieszankę, bardzo typową dla członków Atoms Famu. Możecie tam znaleźć jazzową nutę połączoną z futurystyczną aranżacją, elektronikę. Słychać też sporo gitar, również przesterowanych.
Tak, tak moi drodzy. 2007 roku mamy już za sobą. Czas na krótkie podsumowanie, bowiem miniony rok był bardzo owocny w kwestii muzycznej. Na rynku pojawiło się bardzo wiele wydawnictw, na które warto zwrócić uwagę i nie mówię tu tylko o naszych wielkich braciach zza oceanu. Również na naszym kontynencie artyści wielokrotnie zaskakiwali i pokazywali naprawdę wysoki poziom. 2007 był też rokiem wielkich powrotów na scenę. Zakończonych niestety z róznym skutkiem. Po kilku latach powrócili m.in. Jeru the Damaja, Smif N Wessun, Brand Nubian, Public Enemy i chyba najbardziej wyczekiwany powrót zeszłego roku, czyli Wu Tang Clan. Odbyły się też niesamowite ilości koncertów, różnorakich festiwali i akcji. Do naszego kraju zawitało bardzo wielu muzyków począwszy od typowych mainstreamowców przez klasycznych przedstawicieli gatunku po artystów reprezentujących undergroundową scenę hip hopową.
Z okazji świąt prezentuje Wam nową kompilację stworzoną przez Peanut Butter Wolfa. Nie jest niestety powalająca, a PBW jedzie raczej na wytworzonej wcześniej renomie, ale klimat świąt jest utrzymany. Za tem wszystkiego najlepszego, zdrowia, szczęścia, ciekawych płyt i niezapomnianych koncertów.
TRACKLIST 01. This Christmas Girl - James Pants 02. My Christmas Bells- Hard Call Xmas 03. Close Your Mouth It's Christmas - Free Design 04. Santa's Rap Party - Super Jay 05. Kwanzaa - Georgia Anne Muldrow 06. Christmas Is Coming - Cocoa Tea 07. What You Want For Christmas - Quad City DJ's, The 69 Boyz and K-Nock 08. Santa’s Got A Bag Of Soul - The Soul Saints Orchestra 09. Funky Fresh Christmas - Busy Boys 10. I Like Christmas (Robot Version) - Bruce Haack 11. Go Power At Christmas Time (Album Version) - James Brown 12. Skating - Vince Guaraldi 13. A Scoopy Rap - Scoopy 14. My Lovely Christmas - Baron Zen
Abstract rap to jedna z odmian rapu alternatywnego, który jest podgatunkiem muzyki hip-hop. Początki abstractu sięgają wczesnych lat '90. Wtedy to zaczęły się krystalizować pierwsze projekty ludzi zaliczonych potem do awangardy tego gatunku, takich jak El-P, Sole, Peanut Butter Wolf czy choćby DJ Krush. Ukazanie się takich płyt jak "Funcrusher" Company Flow, "Cold Vein" Cannibal Ox, "Bottle Of Humans" Sole'a odcisnęło piętno na historii rapu i wniosło powiew świeżości, czegoś do tej pory niespotykanego w tej muzyce. W 1997 roku recenzenci "Funcrushera" jednogłośnie twierdzili, że owa płyta wyprzedziła o lata świetlne swoje czasy.
Obecnie, na początku XXI wieku, gatunek ten przeżywa swoisty, malutki rozkwit. Zmieniają się czasy, zmieniają się nastroje wśród pewnych grup społeczeństwa, a abstract pomału zyskuje sobie dzięki tym zjawiskom coraz szersze grono słuchaczy.
Czemu tak się dzieje? Co czyni tę muzykę tak wyjątkową?
3:16: The 9th Edition to album, który dla mnie jako dla słuchacza znaczy bardzo wiele. Była to płyta, od której zaczęłam za równo słuchać samego Mursa jak i od której rozpoczęła się poniekąd moja przygoda z Definitive Jux Records. Krążek w całości wyprodukowany przez 9th Wonder'a zawiera całą masę wspaniałych i niepowtarzalnych utworów. Aranżacja, to jak dla mnie jeden z mocniejszych atutów tego albumu.